|
Patronka naszej szkoly jest Emilia Plater - najslynniejsza, choc nie jedyna, kobieta - powstaniec z lat 1830-1831.
Juz za zycia stala sie legenda. W czasie powstania listopadowego pisaly o niej gazety w Warszawie i Poznaniu.
W literaturze uwiecznil ja Adam Mickiewicz w wierszu "Smierc pulkownika":
|
W gluchej puszczy, przed chatka lesnika,
Rota strzelców stanela zielona;
A u wrót stoi straz Pulkownika,
Tam w izdebce Pulkownik ich kona.
Z wiosek zbiegly sie tlumy wiesniacze,
Wódz to byl wielkiej mocy i slawy,
Kiedy po nim lud prosty tak placze
I o zdrowie tak pyta ciekawy.
Kazal konia Pulkownik kulbaczyc,
Konia w kazdej slawnego potrzebie;
Chce go jescze przed smiercia obaczyc,
Kazal przywiesc do izby - do siebie.
Kazal przyniesc swój mundur strzelecki,
Swój kordelas i pas, i ladunki;
Stary zolnierz - on chce jak Czarniecki.
Umierajac, swe zegnac rynsztunki.
A gdy konia juz z izby wywiedli,
Potem do nij wszedl ksiadz z Panem Bogiem;
I zolnierze od zalu pobledli.
A lud modlil sie kleczac przed progiem.
Nawet starzy Kosciuszki zalnierze,
Tyle krwi swej i cudzej wylali,
Lzy ni jednej - a teraz plakali
I mówili z ksiezami pacierze.
Z rannym switem dzwoniono w kaplicy;
Juz przed chata nie bylo zolnierza,
Bo juz Moskal byl w tej okolicy.
Przyszedl lud widziec zwloki rycerza,
Na pastuszym tapczanie on lezy -
W reku krzyz, w glowach siodlo i burka,
A u boku kordelas, dwururka.
Lecz ten wódz, choc w zolnierskiej odziezy,
Jakie piekne dziewicze ma lica?
Jaka piers? - Ach, to byla dziewica,
To Liwinka, dziewica-bohater,
Wódz Powstanców - Emilija Plater!
Adam Mickiewicz "Smierc Pulkownika"
|
Oto historia zycia Emilii Plater przekazana nam przez jej krewnych:
Urodzila sie w roku 1806 z ojca Xawerego i matki Anny z Mohlow. Od samego dziecinstwa mieszkala w Lixnie na Inflantach Polskich.
Wziela udzial w powstaniu 1830 roku razem ze stryjecznymi bracmi Cezarym, Kazimierzem i Wladyslawem Platerami.
Mianowana zostala przez gen. Chlapowskiego kapitanem I-ej kompaniii I-ego litewskiego pulku. Uczestniczyla w wielu bitwach, miedzy innymi:
pod Jeziorasami, Kownem i Szawlami. Pod koniec powstania przylaczyla sie do oddzialu gen. Dembinskiego, ktory usilowal przedrzec sie
do Prus. Emilia Plater wraz z panna Ruszanowiczowna, ktora byla jej adiutantem, pozostala na terenie Krolestwa Polskiego i dotarla w
okolice Sejn.
Litewscy chlopi nie mogli zapewnic jej potrzebnej opieki lekarskiej. Dlatego schronila sie we dworze panstwa Ablamowiczow
w Justyanowie. Na skutek choroby Emilia zmarla 23 grudnia 1831 roku majac zaledwie 25 lat. Pogrzebana zostala na wiejskim cmentarzu
w Kopciowie.
Podobno nie interesowaly ja tance ani zabawy. Od najmlodszych lat uczyla sie jazdy konnej i strzelania z pistoletow.
Jej stryjeczny brat Wladyslaw, ten z ktorym razem ruszyla do powstania, zalozyl istniejace do dnia
dzisiejszego Muzeum Polskie w
Rapperswilu.
Emilia Plater stala sie symbolem bohaterstwa i poswiecenia Polek na przestrzeni wielu lat. Nasza patronka zostala w 1953 r., dwa lata po zalozeniu szkoly.
|
W czasie spotkania dowiedzielismy, sie ze pani Siemienska byla nie tylko jedna z pierwszych
kierowniczek naszej szkoly, ale jest krewna naszej patronki.